nowy punkt widzenia...

Sa rzeczy ktore sie nie zmienia

2009-11-08T23:11:00.000+01:00

Jedna z tych rzeczy jest - Punkt Widzenia :)
Ludzilam sie, ze wydorosleje i mi sie uda... Blad, wielki blad...

Skoro nie da sie zmienic, musze sie nauczyc z nim zyc. To nie tak, ze zaraz mam sie z nim pogodzic. Ale przynajmniej moge sie nauczyc go tolerowac. A jak sie zagalopuje - to dac po nosie.

Zawsze to jakies rozwiazanie.
Sent from BlackBerry®

Almost....

2009-04-25T22:08:00.000+02:00

Jeszcze raz...

2007-11-15T23:40:00.002+01:00

Chociaż na chwile, jeszcze raz moc się tam znalezc. Czy to tak wiele?

________________________

www.distile.pl

Zakupy w Twoim Stylu

Nocne pisanie.

2007-11-05T23:59:00.001+01:00

Gdy nie mogę zasnac, szukam jakies milej mysli, czegos czego mogę się zlapac by zasnac intensywnie o tym myslac. Najczesciej ukladam w glowie jakas ciepla historie, mysle oczyms milym co poprawia mi humor. Często sa to podroze, nowe znajomosci, rozwoj mojej firmy i sukcesy zawodowe.
Czasami przez dluzszy czas ukladam sobie jedna historie, dopracowuje szczegoly, ubarwiam opisy miejsc, sytuacji, ludzi. Rozwijam dialogi i szukam odpowiednich slow.
Czasami historia uklada się tak dokladnie, że moglabym ja zapisac i wydac jako ksiazke.
Niestety, kiedy zaczynam przelewac swoje mysli na papier, traca one na swoim uroku. Staja się mdle i nic nieznaczace.
To pewnie brak umiejetnosci pisarskich.

Szkoda.

Moze komus, taka ksiazka moglaby poprawic humor przed snem...
________________________

www.distile.pl

Zakupy w Twoim Stylu

Nie pamietam...

2007-10-30T23:24:00.001+01:00

Serio, chcę mi się spac jak diabli, musze wstac wczesnie rano, mam kupe roboty i padam na pysk. Ale pomimo tego wszystkiego mam swój moment, taki tylko dla siebie, od momentu zamkniecia oczu do zasniecia. Od kilku dni wlasnie w tym momencie staram sobie przypomniec moment w ktorym bylam ostatni raz w pelni szczesliwa...

No i nie wychodzi mi to...

Smutne...
________________________

www.distile.pl

Zakupy w Twoim Stylu

All by my own...

2007-07-26T16:07:00.000+02:00

Mam szczęście bycia powiernikiem moich znajomych - najczęściej facetów - OCZYWIŚCIE.

Mówię tu o moich wieloletnich znajomych - przyjaciół można powiedzieć. Choć ostatnio nie wiem jaka jest moja definicja miana "przyjaciel". Ale to opowieść na bardziej ponury wieczór.

Zaczęło się od Pana YY., jego beznadziejny przypadek wydawał mi się nie do rozwiązania. Udało się to ale dopiero z pomocą męskiego punktu widzenia mojego Taty, który słuchając kolejnego jęczenia Pana YY. kazał mu wyjść, iść sobie i zachować się jak mężczyzna albo nie wracać. Oczywiście wrócił po tygodniu z pięknie rozwiązaną sytuacją. Moje wielokrotne próby dotarcia do świadomości Pana YY. Mój Tata rozwiązał jednym zdaniem. Oczywiście mam nadzieję, że było ono tylko dodatkiem do mojej terapii. Tak czy siak liczy się efekt a w tym przypadku jest to nowa miłość Pana YY. Oczywiście są też wady - nie jestem już potrzebna Panu YY.

Teraz przyszedł do mnie Pan XX, całkiem niespodziewanie - bo po kilku miesiącach głuchej ciszy i braku odpowiedzi na moje maile i telefony, mój kumpel-przyjaciel od 11 lat. To samo go trapi - problemy z kobietą. Gdy zabrałam się do tego tak logicznie i rozsądnie - to okazało się, że większość mojej rodziny dziwi się co robię. Co to znaczy? Otóż dziwią się dlaczego cholera ja pomagam Panu XX a dokładnie, dlaczego przekonuje go to jego kobiety. To chyba normalne, że chcę dla swoich przyjaciół jak najlepiej…

No ale dało mi to do myślenia. Dlaczego ja pomagam, bez interesownie, od serca a inni mówią mi - głupia - pomyśl o sobie, może warto zlikwidować konkurencje.

Męczy mnie, że obydwa przypadki dotyczą facetów do których hmmm miałam "jakieś" uczucia. "Jakieś" nie oznacza, że wielkie, raczej, nie umiem ich nazwać.

I, że pomagam im ułożyć sobie życie, rozwiązać problemy… A jak to się ma do mojego życia?

Z pewnością nie muszą mi pomagać przy problemach z facetami…

Bo jak można mieć problemy jak się faceta nie ma...

Morderczyni pomidorków

2007-07-14T22:55:00.000+02:00

Ale mam zrywy, niedługo będę pisała raz w roku dwa słowa… A tyle mam w głowie, miał być blog, miała być książka… Tylko jak to zrobić jak się nie lubi pisać. Mogę mówić, opowiadać komuś na przykład. Żeby tak ktoś spisał to coś co chcę powiedzieć a miałabym bestsellery na całym Świecie.

Winamp znowy smęci Eltonem - The One, wino prosto z Puglia - Italia, prawie dobrze. Ale prawie robi wielką różnicę.

Zamordowałam pomidorki, słonecznika i takie śliczne, fioletowe dzwoneczki. Zalałam ślicznotki. Skąd mogłam wiedzieć, że nadmiar wody też szkodzi? Skąd ja niby mam to wszystko wiedzieć? Przecież sam fakt, że zgodziłam się na kwiatki był już wielkim krokiem. Ja, Ja i kwiatki przecież ja nawet kaktusy regularnie zabijałam. Ostatnio Jagiel powiedział …"
Alex'a ignorant informatyczny, ale przynajmniej czasem daje znak życia! No i Agussi, chyba znów ma to swoje i przepadła z okresem i kretesem... szkoda ze ciągnie sie już trochę... Agussi czas do specjalisty to może być poważne! kwiaty są prawie jak koty, myślę ze nawet gorzej!..." - może ma rację, może czas do specjalisty. Przecież to wszystko to jak wolne umieranie na własne życzenie. Tylko co, mole mnie zaczną zjadać zanim mnie ktoś znajdzie. OK. to paranoja, wystarczy…

Miałam pisać książkę, ale nie mogę się zdecydować. Nie wychodzi mi taka prawdziwa z dialogami. Wolę pisać w pierwszej osobie ale wtedy nie jest taka wartka i interesująca. Wygląda na zbiór rozbieganych myśli i nikt nie zrozumie o co mi chodzi. Poza tym chyba takie piemiętnikarstwo się nie sprzedaje. W ogóle to przecież jak ja sobie mogę nawet myśleć o tym, żeby coś sprzedawać jak nie mogę zacząć pisać. Byłam dzisiaj w Empiku i chciałam sobie kupić coś do poczytania. Ale jest tyle książek, że nie mogłam się zdecydować. Więc po co pisać kolejną co wyląduje na półce jakieś przeciętnej księgarni? Poza tym o czym pisać? O mojej przygodzie o Italii? Jak, jak tylko zaczynam pisać i mi się płakać chce, że tam mnie nie ma i że może już nigdy nie będę miała żadnej innej przygody? O życiu pisać nie będę bo nic o nim nie wiem. No jeszcze mi zostaje romansidło, ale to będzie opis tylko mich marzeń i przedsennych myśli - zero prawdy. Pisanie o czymś fikcyjnym będzie moim zdaniem bez sensu. Dobrzy pisarze mogą sobie na to pozwolić, mają dobrą rękę, fajny język. Mogą sobie pisać o fikcji.

I tym sposobem nie piszę chociaż chce. Tak to właśnie ze mną jest. Nic nie robie tylko chce. Chciałabym być chuda i zgrabna. Chciałabym mieć swój hotelik w Italii, super faceta u boku i mały domek z ogródkiem i widokiem na morze, w którym wszystko jest zielone i żyje…

A ja nawet nie umiem utrzymać pomidorków przy życiu...

Znowu leci Fleszar....

2007-06-22T00:06:00.001+02:00

od czwartku, gdzieś w okolicy zaczyna lecieć muzyka... jak otwieram okno to słychać ją do 2 w nocy. nie wiem gdzie i co, a muzyka hehe szlagiery jak Fleszar, Ich Troje i Maryla. to pewnie jakiś bar.... muzyka nie w moim typie ale poprawia mi humor... gdy znowu dopada mnie to coś, to coś, że już nie mam czasu, że świat mija mnie obok a ja stoje jak ta ciapa na przystanku na którym nie staje żaden autobus... może staje, może powinnam wyciągnąć rękę żeby go zatrzymać... w Rzymie zawsze wyciągałam. czasami stawał, ja wtedy na BlackNight w dyskotece, której nazwy nie pamiętam... albo ten marki polonez co odjechał zostawiając mnie na bezdrożach... albo ten co mnie zabrał w Alpy i zostawił na jakiś czas w miejscu gdzie nie było drogi... Jednak teraz, teraz nie wyciągam i nawet nie wiem dlaczego tego nie zrobię...

2007-06-21T21:16:00.000+02:00

letnie burze...

w tym roku jest ich bardzo dużo.
uwielbiam je, tak groźne a jednocześnie wogóle się ich nie boję. pamiętam te z Rzymu. kiedyś piotrek wrócił tak przemokniety ze mu sie podeszwa od butów rozwalila. skóra się rozmiękła...
te w Chamois były typowo alpejskie. robiło się czarno, jak w nocy. czasami burza była pod nami, to żadkie i bardzo piękne zjawisko. w dolinie mieli burzę a my patrzyliśmy z chmur, z nieba na nich....

wieczne miasto, osada w chmurach, królewski gród....
a burze są wszędzie...
"prawie" takie same....

2007-02-23T21:52:00.000+01:00

Był Rzym, było Chamois…

A teraz - jest Kraków.

Jakoś dziwnie to brzmi, prawda? Wieczne miasto, alpejska osada a teraz Kraków. Nie mogę powiedzieć, że to tylko Kraków. W końcu historia tego miasta, wogóle udział tego miasta w historii Polski…. Eh przecież nie o historię mi chodzi.
Normalnie - z mojego punktu widzenia nie ma szans żebym poczuła się w Krakowie tak jak czułam się w Rzymie.
Nie ma szans….
Nie ma Pantheonu, nie ma Colosseo, nie ma Gio ani T.K.

Pieprze to….

Czy tak będzie już do końca? Tu źle a tam nie daje sobie rady?

To jest chore….

2007-01-27T14:29:00.000+01:00

Właśnie uruchomiłam swój kolejny sklep internetowy.
www.distile.pl
Serdecznie zapraszam do odwiedzin.

2006-04-21T17:07:00.000+02:00

Zostały ostanie dni, może 2 może 5 nie wiem jeszcze. Zostawiam swoje Alpy... Pokochalam je :D jak kolejny domek... Ale juz starczy... Czas dogoni? marzenia!

2006-03-15T15:59:00.000+01:00

no to juz dzisiaj, no i tyle...
26 lat...

no comments

2006-02-16T13:55:00.000+01:00

Wczotaj cały dzień padał śnieg. Dzisiaj jest mgła. Szkoda, chciałam już iść na narty. W taką mglistą i bardzo wilgotną pogodę jest zimno i nieprzyjemnie. Poza tym nic nie widać i nie można zrobić żadnych ładnych zdjęć.

Zaczynam budzić się z bólem brzucha. Dlaczego? Stres i nerwy... Corazs bliżej do dnia ZERO.

postanowilam napisac CV, szło mi całkiem nieźle, zrobiłam narade z mamą... no i wyszło piękne słońce i ide na narty...

Jako dowod jezdzenia na nartach :D - yegussi

2006-02-14T15:53:00.000+01:00

Wczoraj miałam bardzo sympatyczny dzionek. Otóż - cały dzień siedziałam w necie. Sciągałam nowe programy i uaktualniałam swoją wiedzę na temat rozwoju techniki... Bardzo mi tego brakowało. Wczoraj pogawędziłam sobie z Jagielem, z Olą. Przedwczoraj za to dowiedziałam się, że siostra naszej wspólnej koleżanki, mająca 23 lata, wzieła ślub i spodziewa się bliźniaków... Bardzo nas to dopiło. To znaczy Olę, Kowala i mnie... Wszyscy jesteśmy z tego samego rocznika, lada dzień skończymy 26 lat, wszyscy jesteśmy sami i nie planujemy założyć rodziny... OK nie ważne, mówie tylko, że troche dało nam to do myślenia :(

Wracajac do dzisiaj... Tak dzisiaj święto zakochanych.

No comments!

Jestem jakas dzisiaj dziwna, mam ochote iść na narty, ale mi się nie chce. mam ochote zostać w hotelu, ale mi się nie chce...
Mam ochote wysłać widokówki walentynkowe, ale mi się nie chce, mam ochote zadzwonić do kogoś, ale mi się nie chce...

Zadzwoniła do mnie Babcia Zosia z życzeniami walentynkowymi - gadałyśmy o polityce. Czy to znaczy, że ja sie już starzeje?

Super Walentynki sobie zrobiłam! Poszłam znowu na narty i jestem super szczęśliwa!

2006-02-13T15:48:00.000+01:00

Czasami potrafię zaskoczyć nawet siebie samą. Wczoraj mi się udało. Wczoraj zwalczyłam lęk a co najważniejsze wstyd i poszłam na narty. I było super. Uczyłam Karolinę (dziewczynę kucharza, poznaniankę) najpierw na małym wyciągu orczykowym. Potem odważyłam się wjechać na górę, potem z Fabio zjechałam na sam dół? Pierwszy raz, i coś mi mówi, że nie ostatni. Szczerze mówiąc poszłabym nawet dzisiaj, ale nogi, jejku tak mnie bolą, że nie wiem czy dam rade. Zastanawiam się jak lepiej, czy właśnie nie zważać na ból i zjeżdżać czy lepiej dzień odpocząć? Najgorzej ze zapowiadają pogorszenie pogody. Więc może lepiej odpoczywać jak będzie brzydko. No nie wiem wogóle. Wydaje mi się ze jak przypnę narty to nie będę w stanie nawet małej górki pokonać.

Nie chodzi tu o ból nóg czy zmęczenie. TU CHODZI O MNIE, chodzi o to, że pokonałam swoje lęki. Nie ważne czy lęki te mają racjonalne wytłumaczenie, czy są ważne czy wydumane. Są i mnie męczyły przez ostatnie 3 miesiące pobytu tutaj. Pokonałam ? może jeszcze będą ze mnie ludzie :P

Rzym ? Forum Romanum, Colosseo, 12/06/2005 ? Tom K.

Dzisiaj wracają do mnie wspomnienia, wspomnienia tego pięknego miasta. Tęsknie za Rzymem. Boję się tam wrócić z jednej strony. Z drugiej, czasami jak nikt mnie nie może przyłapać, nawet, gdy ja sama siebie nie mogę przyłapać, układam w głowie wyimaginowany obraz małej kawalerki na przedmieściach? Dalekich przedmieściach? kawalerki, na która mnie nie stać?, której nie będę mogła utrzymać, bo nie mam pracy?, która będzie brudna i śmierdząca a do tego jeszcze bardzo droga?, którą będę musiała szukać całymi tygodniami i miesiącami wydając swoje ostatnie oszczędności? a jak już znajdę coś, co nie będzie zagrażało życiu? skończą mi się oszczędności i będę musiała wrócić do mamusi? na garnuszek mamusi?

Jestem CHORA ? ale tej choroby nie da się wyleczyć aspiryną?

2006-02-12T18:22:00.000+01:00

to juz prawie 8 miesiecy jak wyjechalam z Rzymu, czas wracac...
nie umiem zyc bez tego miejsca, nie chce mieszkac daleko od Rzymu!

Wracam i BASTA

2006-02-07T15:46:00.000+01:00

Dzisiaj są urodziny mojego przyjaciela. To oznacza, że już niedługo będą i moje?

Uwielbiam jak coś się dzieje, nuda zabija mnie. Ale jestem leniem, jak się coś samo zmienia i dzieje to OK, ale jak ja mam coś zrobić żeby te zmiany nastąpiły no to mam załamkę. W sumie jak teraz, od kilku dni. Tylko, dlatego, że muszę zmienić miejsce zamieszkania i musze znowu szukać pracę. Przyzwyczaiłam się do tego, co mam i teraz mam problem.

Moja mama zna mnie na wylot, nawet wie, kiedy zadzwonić. Ale nie zmienia to faktu ze z powstała sytuacją, czyli powrotem do Rzymu i znalezieniem pracy będę sobie musiała poradzić sama. To znaczy poradzić jeszcze pół biedy, ale realizować wszystko? Totalnie sama. Zastanawiałam się nawet przez chwilę żeby ściągnąć mamę he he żeby była na miejscu w chwilach zwątpienia kopała mnie w dupsko. Nie no w sumie do takich zadań przydałby się tata.

2006-02-06T15:43:00.000+01:00

Zauważyłam, że mam pewnego rodzaju zrywy poniedziałkowe. Że szczególnie w poniedziałki mam potrzebę pisania i opisywania moich całkiem nienormalnych myśli. W sumie czy są normalne czy nie to nie mnie oceniać. Ale patrząc na to wszystko z punktu widzenia zdrowego rozsądku - moje myśli nie są zdrowe.

Dzisiaj wszystko mi nie pasuje i wszystko jest złe, bo oczywiście chodzi o to, że nie jestem w centrum zainteresowania. Ale oczywiście nie umiem się wyłączyć i wyluzować. To jest właśnie problem, z którym walczę od kilku dni i ścinam się z rodzicami jak mi o tym przypominają. Bo sprawa ma się o tyle inaczej, że podjęłam, a dokładniej postanowiłam podjąć pewną decyzję. Otóż postanowiłam spieprzać z Chamois. Postanowiłam zacząć szukać pracy i od kwietnia wynieść się (dokładnie nie wiem gdzie).

A wszystko zaczęło się od mojej frustracji wynikającej z współpracy z Alessandro. Nie dawałam i nie daje sobie rady z tym człowiekiem. A ponieważ jak już mówiłam nie jestem w stanie wyluzować i się wogóle nim nie przejmować, doszłam do wniosku, że czas na mnie i czas na zmianę otoczenia. Gdy powiedziałam o tym rodzicom, no cóż nie byli zbytnio zdziwieni i wydaje mi się, że troszeczkę odetchnęli. Okazało się, że mają trochę pomysłów, które podobne były do moich i że oczywiście dają mi pełne wsparcie i pomoc. Nawet wydaje mi się, że się ucieszyli, że myślę o powrocie do Rzymu. No, bo prawda jest taka, że myślałam o powrocie do Rzymie. Jak moja mama mówi tam więcej się uśmiechałam. Poza tym to miasto nie jest mi obce jak np. Mediolan czy Genua, i nie boje się go tak bardzo jak zupełnie nowego miejsca. Pewien wpływ na to miał też e-mail od mojego kolegi z Rzymu Alexa, który napisał, że jego firma szuka pracownika. Oczywiście szuka go na teraz a nie na kwiecień, ale od tego listu zaczęła się nasza częsta korespondencja i długie rozmowy telefoniczne, które w oczywisty sposób włączyły we mnie tęsknotę za normalnym wielkim i otwartym światem, jakim jest Rzym.

Alexa poznałam przez przypadek. Jakimś cudem znalazłam się w jego bazie maili, którą wykorzystał do wysłania swojego cv. Ponieważ było ono dosyć łudząco podobne do mojego, napisałam mu o tym. W ten sposób zaczęliśmy korespondować już rok temu i dyskutować na tematy związane z naszym zawodem. Alexa interesuje, tak samo jak mnie, marketing w Internecie, sklepy internetowe, reklama itp. Mamy wiele ciekawych tematów do rozmowy. Ma 32 lata i jest pół Włochem z mamy i pół Węgrem z taty. W sumie jest też całkiem zakręcony, jeżeli chodzi o swoje korzenie i kraj zamieszkania. Mieszkał przez dwa lata w stanach, chyba tam też mieszka jego ojciec w tej chwili, rodzice jego rozwiedli się.

Tomasz tez żyje, zmienił nick?a ? Ćma? w sumie się nie dziwie?

Została mi jeszcze godzina przerwy, niestety nie dane mi będzie się zdrzemnąć. Właśnie przyjechała grupa 92 Francuzów w wieku 11 i 12 lat. Nie da się tego opisać. Najgorsze, że będą tutaj aż 2 tygodnie.

Jak tylko postanowiłam wyjechać z Chamois Chamois wrócić do Rzymu, zaczęłam znowu marzyć na jawie. To dobrze i źle. Z jednej strony człowiek powinien mieć marzenia, ale przy moim powszechnie znanym lenistwie, najczęściej na marzeniach się kończy. Powrót do Rzymu będzie ode mnie wymagał bardzo ciężkiej pracy. Zmusi mnie najpierw do znalezienia mieszkania, potem do szybkiego znalezienia pracy, Będę też musiała wrócić do szkoły, bo czas najwyższy rozwinąć swoje słownictwo. Oczywiście mieszkanie i praca to coś najtrudniejszego i nawet nie wiem, od czego zacząć. Mama mi radzi, żebym szukała przez Internet i nie zastanawiała się, w jakim mieście. Ja idę trochę na łatwiznę i chcę szukać tylko w Rzymie. Szukanie pracy na odległość to beznadziejna sprawa. Są niby ogłoszenia w Internecie, są elektroniczne wersje gazet. Ale jesteśmy we Włoszech, prędzej czy później będą chcieli się ze mną spotkać. No i zawsze jest to bardziej prędzej niż później. Potem ten pomysł o wprowadzaniu włoskich firm na polski rynek. Odważny i bardzo zaawansowany, ale wymaga poza dużą wiedzą, ogromnej pracy i to w sumie samodzielnej, nie daje pewności, co do efektów a co za tym idzie, można się spotkać np. z niezadowolonym klientem, który postanowi nie płacić za wykonaną pracę. Kurcze, poza tym to praca na własnym. Chodzi mi, że wątpię czy ktoś mnie zatrudni na stałe. To jak zlecenie, praca nad projektem. A takie prace? Są super, ale nie dają stałego dochodu. A na oszczędnościach to ja daleko nie zajadę.

2006-01-24T15:41:00.000+01:00

Czasami zastanawiam się skąd pochodzi moja wiedza. OK. skończyłam studia, ale ja tak naprawdę nigdy się nie uczyłam. Wiem wiem, czytałam książki, słuchałam wykładów, ale jak by mnie ktoś zapytał teraz o jakąś definicje z mikro czy makroekonomii to bym mu nic nie umiała powiedzieć. Ale z drugiej strony, rodzą mi się w głowie ciągle jakieś pomysły. Gdybym tylko miała trochę więcej chęci rozwijać swój umysł? może by, jakimś eistainem została?

2006-01-15T15:40:00.000+01:00

Jeszcze dwa miesiące i będą moje urodziny. Znowu popełniłam błąd, którego z racji doświadczenia, wieku i dyplomacji popełnić nie mogłam. Rodzice się zasmucili. Tacy byli ze mnie dumni po ostatniej rozmowie a ja musze zawsze jakąś równowagę...

Dziwnie się tu układa, jakieś glosy z zaswiatow, stary szef zadzwonił, jakąś ofertę pracy ma dla mnie, teraz, kiedy zastanawiam się nad objęciem kierownictwa w hotelu. Zawsze tak jest, jak na gwałt praca potrzebna to nikt nie ma propozycji, jak się pojawia mozliwość to zawsze kilka żeby wybrać było trudniej.

Latarnia świecąca w okno miała mi przypominać o tym ze nie mogę na zawsze tutaj. Ale czy na zawsze jest np. kolejny rok? Czy będąc tu jeszcze rok uda mi się potem wyjechać czy przesiąknę? Przecież ja wiem i to bardzo dobrze ze to nie jest moje miejsce. Ale czy to znaczy ze na sile mam je opuścić? Znając mnie to powinnam nawet dać się wolami zaciągnąć jak najdalej stad.

Znając mnie ułoży się wszystko dobrze, ale nie mogę znowu zostawiać wszystko na ostatnia chwile żeby się samo rozwiązało. Wypadałoby w wieku prawie 26 lat podejmować samodzielnie decyzje a nie naradzać się godzinami z rodzicami żeby na koniec i tak się okazało, że znowu dobrze ciągło, ale padło....

2006-01-05T15:37:00.000+01:00

Mam swoja własną domenę. Piękny wymarzony adres w świecie wirtualnym. Szkoda ze nie mam czasu na zrobienie swojej prywatnej strony. Wiecie jak to jest, szewc bez butów chodzi, poza tym chciałabym mieć taka stronę bardzo zautomatyzowana, ale z połączeniem modemowym trudno jest taka stworzyć i prowadzić. Jak na razie mam to, co mam i nie mam innego wyboru.

2006-01-03T15:34:00.000+01:00

Mm, nigdy nie pracowałam z nałogowym pijakiem. To straszna choroba. Ludzie totalnie przestają nad sobą panować.

2006-01-01T15:26:00.000+01:00

Proszę proszę, rodzice przyjechali, byli, pojechali i znowu jestem całkiem sama. Mineły święta, sylwester i nastał nowy roczek. Nie miałam nawet chwilki na myślenie a co dopiero przelewanie moich myśli na papier. Brakowało mi tych zapisków, szczególnie jak mama powiedziała ze mam wszystko pisać, no i jeszcze sama zaczęła pisać. To chyba takie miejsce ze człowiek więcej myśli. Czasami mam takie dziwne i niespotykane przemyślenia ze aż głupio by było ich nie zapisać dla siebie samego. Bo przecież nie sadze żeby ktoś to kiedyś przeczytał poza moja mama. Chociaż i dla niej będę musiała chyba trochę ocenzurować.

Moja mama szykuje się do wydania swojego tomiku wierszy. Pierwszego. To już taka tradycja rodzinna. Obie babcie piszą. Obie wydały już swoje tomiki a babcia Zosia to nawet z dziesięć... Babcia Krysia jest lepsza w prozie. Mama, moim zdaniem w jednym i drugim. To tylko ja mam problem z poezja, bo odbieram ja tylko w tej wersji oryginalnej, to znaczy nie łapię przenośni. Uwielbiam czytać książki, uwielbiam kryminały, sensacje, intrygi szpiegowskie z pięknymi love story.

Rzym ? Colosseo ? 2005 Józef Kobyłecki (mój dziadek)

Popsuła nam się winda... Człowiek na chwile odpłynie w świat marzeń, zadumy i przemyśleń to go głupia winda ściągnie na ziemie...

Właśnie się dowiedziałam ze wygrałam cos na loterii! Mam nadzieje ze nie jest to weekend w moim hotelu hihi...

Człowiek nie może się skupić w pracy we włoskim stylu. Włosi są stworzeni do przykuwania uwagi. Poza tym rozpoczął się pechowy rok dla mojego hotelu. Nie działa to, nie działa tamto, wszyscy marudzą i się żalą. Szkoda, taki potencjał, a nowy zarząd wszystko zepsuł. Najgorsze ze nie wyciągają wniosków i nie widza swoich wad i niedociągnięć. Wydaje im się ze wszystko idzie OK, wiec nic nie poprawiają... Oj jestem ciekawa, co napisze 17 kwietnia... Na koniec sezonu...

2005-12-17T15:21:00.000+01:00

Mam dzisiaj całkiem świąteczny nastrój. To znaczy brakuje mi atmosfery świąt. Zaczęłam już troszeczkę przyozdabiać. Nawet wyciągnęliśmy choinkę, ale to jeszcze nie to. Za mało. Potrzebuje więcej ciepła i kolorów. Zrobiłam łańcuch, taki z papieru. Jej ile już lat nie robiłam. Jeszcze bym chciała się nauczyć robić te małe białe gwiazdeczki. Muszę zapytać taty, wydaje mi się, że umie.

Jeszcze takich świąt nie obchodziłam. Rodzice przyjeżdżają już lada dzień. Nawet nie wiem, kiedy mi zleciał ten miesiąc. Jednak szkoda ze nie będzie Maksia i Babci. Ale napisałam kolejność. No tęsknie za nimi obojgiem bardzo mocno. Tyle, że babcia sobie gdzieś na święta pójdzie a moje małe kochanie będzie siedziało samo w domciu i wyło cała wigilię. Naprawdę mogliby go wziąć rodzice. Ja wiem, że on nie przystosowany, ale przecież jak by nocował ze mną albo z rodzicami w pokoju to by nie wył. A potem i tak cały dzień by był na wybiegu.

2005-12-16T15:17:00.000+01:00

Pokłóciłam się ze swoim szefem, jestem zła. Jestem bardzo zła? Zrobiło się jakoś nieprzyjemnie. Zawsze mam tak w życiu, że jak coś się układa za dobrze to przychodzi równowaga i dostaje kopa. To jakaś klątwa Tomasów. W szczególności ja mój Tata. W sumie to prawda, bo mama jest przecież Kobyłecka.

Czasami przychodzi taki moment, że nie wiem, co ze sobą począć a najgorsze ze nie do końca wiem, co się ze mną dzieje. Takie wewnętrzne rozbicie. Najgorsze ze wydaje mi się, iż nie mam wogóle na to wpływu. Przychodzi, kiedy chce i co śmieszniejsze odchodzi samo. Nawet nie wiem, kiedy i jest ok. Ale jak jest to tak się złoszczę, że nie mogę nad tym zapanować. Nie umiem powiedzieć sama sobie DOSYĆ przestań robić, tak jest źle? Nie słucham samej siebie w tym okresie i całkowicie nie panuje nad słowami, gestami o czynami.
Ci, co mnie już znają długo wiedza, że jak przychodzi ten moment nie ma, co ze mną gadać. Ale ci, którzy mnie nie znają, oj źle trafiają. Najgorzej jak ktoś mnie poznaje właśnie w tym momencie. Potem mam problem żeby wyprostować opinie tej osoby o sobie.

Może to są te momenty, kiedy wychodzi ze mnie prawdziwa natura kobiety? Może to efekt zmęczenia? A może to właśnie wtedy, kiedy tracę kontrole nad sytuacją, co mnie zawsze bardzo stresuje i denerwuje.

A może to napięcie przed miesiączkowe?

No okres przekwitania to to jeszcze nie jest?

2005-12-14T15:13:00.000+01:00

Załatwiłam wszystkie dokumenty. Wszystko ok tylko?, kto się ze mną ucieszy?
Dobrze, że mam mamusie i tatusia?

Idę spać

2005-12-13T14:43:00.000+01:00

Dzisiaj jestem jeszcze bardziej zmęczona. Nie sypiam dobrze ostatnimi czasy. Śnią mi się jakieś dziwne koszmary. Jutro muszę jechać na dół, jadę do Aosty podpisać kontrakt i zostawić dokumenty u księgowego. Super, rozwiązałaby się jedna z zaprzątających moją głowę spraw? Ale tutaj jest jakoś tak, że jak rozwiąże się jedno to zawsze pojawia się coś nowego. Na przykład, mam teraz możliwość załatwienia pracę dla koleżanki. Ale? Zastanawiam się, co jest lepsze dla mnie. Dbanie o własną dupę czy pomaganie innym, z możliwością zostania wyrokowaną?

2005-12-11T08:30:00.000+01:00

Swiat Kanw - sklep internetowy, kanwa czysta i z nadrukiem, mulina, akcesoria do haftu

2005-12-10T14:36:00.000+01:00

Ale tutaj mi mija czas szybko. Proszę, minął prawie tydzień. Od środy rozpoczęliśmy sezon zimowy. Pierwszy weekend z nowym szefem, pierwszy weekend z turystami. Podsumowanie? Turyści jak to turyści, zadowoleni jak mają ciepło i dobre jedzonko. Nowa kadra zarządzająca? Masakra? Nawet nie chce mi się o tym pisać.

Jestem zmęczona, mało spałam a dużo myślałam. No i do tego problemy w pracy i nie tylko. Zaczęła mi doskwierać samotność. Jakoś tak znienacka zaatakowała wczoraj wieczorem.
Przyjechał Cesare, postać bardzo barwna. Mieszkał w Hotelu całe wakacje. Udało nam się trochę pośmiać i rozerwać. Zajrzał też Luca, technik od nowego wyciągu krzesełkowego dla narciarzy. Już prawie go skończyli. Na koniec tygodnia będzie oddanie. Wszyscy technicy wyjadą. Zrobi się smutno. Wesołe chłopaki. Dobrze się z nimi wszystkimi bawiłam.

Bar La Funivia ? Chamois 1/12/2005 ? yegussi

No, ale przecież już niedługo nie będzie nawet chwilki na zabawę, Jestem ciekawa czy będę miała, chociaż chwilkę na czekoladę u Sandro?

Rodzice się już pakują.

Spać mi się chce.

2005-12-05T14:24:00.000+01:00

Romans. Słowo, które wzbudzało najczęściej tylko negatywne emocje. Romans to coś złego, zakazanego, z drugiej strony patrząc, to przecież nie zawsze romans musi oznaczać zdradę. Przecież romansować mogą też ludzie wolni, bez związków.
Nie każdy romans kończy się łóżkiem. Czasami to dotyk, pocałunek i sam fakt bycia z drugą osobą.

Nie zawsze jest to prawda. Każdy szuka miłości, drugiej połówki swojego jabłka. Romans albo jest początkiem takiego uczucia. Nazywa się to wtedy romansem, bo nie chce się od razu nazwać tego po imieniu. Albo, gdy nie jest się pewnym uczuć swoich lub drugiej osoby. Również, gdy nie jest się pewnym, gdy któraś ze stron nie chce się zbyt mocno angażować.
Romans jest też dobrym wytłumaczeniem dla związków opartych tylko na sexie. Żeby nie mówić, że spotykasz się z kimś tylko po to żeby się pobzykać. Romans wtedy lepiej brzmi, no i nie wychodzi się na dupodajka?

2005-12-04T14:13:00.000+01:00

Mamy dzisiaj piękną, słoneczną niedzielę. Jejku jak ten czas leci? Dzisiaj mam ochotę na włoską muzykę, wesołą i taką jakąś skoczną. Mam ochotę na czekoladę u Sandro a potem może na? potem nie wiem jeszcze.

Chamois leży wysoko w górach. Dojechać można tu tylko kolejką górską taką jak na Kasprowy. Ostatnio odbywała się konserwacja. Zamiast kolejki jeździły jeepy. Super sprawa jeździć sobie po Alpach jeepem. Choć nie miałam tak naprawdę, po co zjeżdżać na dół to jeździłam w tą i z powrotem.

Z tego powodu rozeszła się po mieście plotka, że ja i kierowca jeepa (Fabio) jesteśmy nową parą numer jeden. HI HI zeswatali nas w ciągu kilku dni. W sumie nie ważne jest to, że on ma dziewczynę, że totalnie nie jest w moim typie. Chamois musi mieć nową płotkę. Przecież inaczej by chyba wyschło z braku wody w studni lub udusiło się z braku tlenu. Tak plotka w Chamois to woda, to tlen dla mieszkańców.

Wczoraj gadaliśmy z Fabio właśnie na ten temat. Doszliśmy do wniosku ze plotki tej nie da się już zatrzymać, bo zaczęła żyć własnym życiem. Zaprzeczanie zwiększa tylko jej siłę. Nie było innego wyjścia, postanowiliśmy się pobrać w maju. Tak właśnie, puściliśmy swoja małą ploteczkę i jesteśmy bardzo ciekawi, w jakiej wersji do nas wróci. W ciągu paru godzin dowiedziała się jakaś dziesiątka ludzi. Cos mi mówi ze na koniec przyszłego tygodnia będzie już wiedziało całe Chamois. Najgorzej, że już dowiedziała się dziewczyna Fabiego. Najśmieszniejsze ze nie mieszka w Chamois. Mieszka w dolinie, w innym mieście. MASAKRA?

Tutaj wysoko w górach bardzo ładnie widać latające samoloty. A lata ich wiele. Często wyglądam przez okno i liczę wszystkie. Zastanawiam się, dokąd lecą. Na wakacje, wracają do domów, na kolejne nudne biznesowe spotkanie.

Już tak wiele razy leciałam samolotem. Ale gdyby ktoś w tej chwili powiedział, choć lecimy ? nie zastanawiałabym się nawet przez chwilkę. Muszę policzyć ile razy to już leciałam. OK.

Z Warszawy do Aten 1988
Z Aten do Benghazi 1988
Z Benghazi do Trypolisu 1988
Z Trypolisu do Warszawy 1990
Z Warszawy do Benghazi 1990
Z Trypolisu na Maltę 1991
Z Malty do Trypolisu 1991
Z Libii (chyba z Benghazi) do Rzymu 1992
Z Rzymu do Warszawy 1992
Z Poznania do Tunezji 2000
Z Tunezji do Krakowa 2000
Z Krakowa do Poznania 2000
Z Polski na Kretę 2001
Z Krety do Polski 2001
Z Krakowa do Rzymu 12 października 2004
Z Rzymu do Katowic 2005
Z Katowic do Rzymu 3 maja 2005
Z Rzymu do Walencji 6 września 2005
Z Walencji do Rzymu 30 września 2005
Z Rzymu do Katowic 30 września 2005
Z Katowic do Mediolanu 13 listopada 2005

No proszę chyba o żadnym locie nie zapomniałam. Najlepszą średnią miałam w 2005 roku, czyli teraz. Ostatni rok to podróże między Polską, Włochami i Hiszpanią. Nie wiem czy to już koniec w tym roku. Jeśli nic się nie zmieni zostanę przynajmniej do kwietnia 2006 w Chamois.

Potem nie wiem, co będzie, nie mam planów od kwietnia 2006?

Będzie padał śnieg. Słońca już nie ma, chmury szare, niebo ciemnieje, a to dopiero jedenasta rano. To dobrze, przyjedzie więcej turystów. Ja też bym przecież pojechała w góry tylko wtedy jak by był śnieg. Ale ja już jestem w górach i chce żeby było słoneczko i cieplutko. A wogóle mogliby te góry przenieść nad morze.

Dzisiaj będę musiała sama sobie ugotować obiadek. He he, zawsze mi się chce z tego powodu śmiać. Kuchnia hotelowa to wielkie garnki 20 litrowe, to patelnie o średnicy 30 i 40 cm. Tu wszystko jest takie wielkie. Jak robię sobie pastę to musze szukać klusek po całym garnku hihi?

Dzisiaj mi się udało mieć wieczór dla siebie, właśnie dzisiaj, kiedy tak do końca nie chciałam go mieć. To chyba zawsze tak jest, że nie w porę. Czasami się zastanawiam czy brać życie dokładnie takie, jakie jest czy próbować walczyć? Podam przykład, dzisiaj nie chcę siedzieć sama wieczorem, ale pada śnieg i nikt nie wychodzi, to znaczy nikt mnie nie wyciąga. Mogę zacząć wyciągać wszystkich sama, i spotkać się z odmową, albo mogę zmienić swoje plany i nie wychodzić nigdzie. Może być też tak, że to inni też nie chcą się tak bardzo narzucać i głupio im codziennie do mnie dzwonić i mnie wyciągać żebym nie odebrała ich za narzucających się.

Chodzi o to, że nie da rady odgadnąć myśli innych ludzi. Nigdy nie dowiem się, co myślą. OK. mogą powiedzieć mi, co myślą, gdy ich o to zapytam, albo tak sami z siebie, ale przecież nigdy nie wiadomo czy mówią prawdę. Właśnie to te sprawy związane z zaufaniem. Czyli wiarą, że to, co mówią inni jest naprawdę prawdą.
Kurcze jak by nie patrzeć i długo się nad tym nie zastanawiać, nie mamy nigdy pewności, co myśli inna osoba. Nigdy też nie wiemy czy mówi prawdę.
Możemy kogoś znać bardzo długo i żyć w totalnym świecie złudzeń.

Czy Was to nie przeraża, że nigdy nie mamy pewności? Czasami mi się wydaje, że nawet do samych siebie nie powinniśmy mieć pewności. Umysł zawodzi, zmysły tak samo. Dokładać można wiele, hormony, chemia, alkohol, depresja, radość? Wszystkie te okoliczności powodują, że nasze zachowanie może zaskoczyć nawet nas samych.

Na dworze jest już biało, pada śnieg od kilku godzin. Teraz rozumiem, dlaczego Boże Narodzenie powinno być białe. Teraz rozumiem, dlaczego Święty Mikołaj mieszka na biegunie. Nie da rady inaczej, Gwiazdka to biały śnieg, zielona choinka, czerwone bombki, kolorowe światełka i wszystko inne pełne radości i miłych słów. Zeszłe święta spędziłam z moim kumplem Jagielem w Rzymie.

Jagiel ? Zgierz 9/11/2005 ? yegussi

Bez rodzinki i co najsmutniejsze bez rodziców. Pamiętać musicie, że jestem jedynaczką! Choć były to dosyć smutne święta, to było w nich coś pięknego. Rzym wygląda ślicznie na święta. Jest pięknie przyozdobiony a ryneczek na Piazza Navona to zjawisko, którego nie da się opisać. Jestem szczęśliwa, że widziałam takie święta. Teraz jak oglądam telewizję i widzę sprawozdania z Rzymu, bardzo mi się ckli. Mam tylko nadzieję, że wszystko ułoży się na tyle dobrze, że rodzicom uda się do mnie przyjechać. Oczywiście jestem pewna, że nawet gdybym była sama w te święta, to Chamois nie da czuć się samotną. Jednak nawet najbliżsi znajomi nie zastąpią ciepła, jakie może dać tylko rodzina.

W swoim pokoju mam bardzo ciepło, podobno nie powinno się spać w tak ciepłym pokoju. Ale ja jestem inna. Uwielbiam ciepło. Oczywiście wole ciepło drugiej osoby. Ale skoro na razie nie mam takiego swojego prywatnego grzejnika, mogę sobie, chociaż podkręcić kaloryfer. Od tego ciepła, fotografie na ścianie mi się śmiesznie pozwijały. Cała ściana pełna jest zdjęć. Wspomnienia z Rzymu i z Polski. Tylko ja tak mam. Latem mieszkałam z 2 Włoszkami i żadna nie miała ze sobą ani jednego zdjęcia. To dziwne zważywszy na włoską rodzinność. Ja jakoś lepiej się czuje jak widzę zdjęcia przypominające miłe chwile. Buzia mi się śmieje jak widzę rodzinkę w Rzymie, szaloną paczkę z Aurelii czy dziadków w swoim ukochanym ogródku.

Jednego zdjęcia tylko już nie ma na ścianie. Dlaczego? Nie przypomina mi już tylko miłych chwil. Przypomina mi o ostatnim SMSie. Tamta kolacja, to była najprzyjemniejsza kolacja w Rzymie. Czułam się tak cudownie. Ja wiedziałam, ja czułam, że źle interpretuje. Ale nie chciałam o tym wtedy myśleć. Chciałam obok Ciebie siedzieć i gawędzić z taki specyficzny sposób. W taki szczerze mówiąc, którego dawno nie czułam. Było coś, ja wiem, możesz zaprzeczać, ale było. Może nie tak mocne z Twojej strony jak z mojej, może trwało krótko, może było chwilą słabości, może coś się wydarzyło i wszystko musiało się zmienić.
Teraz to już nie ważne. o i wszystko musiało się zmienić.
Teraz to już nie ważne. Twoje słowa są twarde. Jesteś uparty. Nie zamierzam nawet próbować ich zmienić. Jedyne, co mogę zrobić to uszanować Twoją decyzje.

Może kiedyś jeszcze na ten temat pogawędzimy na EURze. Wydaje mi się, że nie wszystko jest wyjaśnione do końca. A może to kolejne moje złudzenie...

2005-12-04T10:47:00.000+01:00

wczesna poranna godzina, wychodzi sloneczko, bedzie kolejny super dzionek

2005-12-04T10:45:00.000+01:00

najpieknieszje sa te dni gdy juz jest snieg i swieci slonce. wczoraj bylo tak cieplo ze chodzilismy w podkoszulkach i toczylismy wojne na sniezne kule...
podoba mi sie tu...

2005-12-04T10:29:00.000+01:00

No i zawital do nas snieg. Zima w pelnym tego slowa znaczeniu. Czyli zimno na zewnatrz, cieplo w srodku, laptop, muzyka, gorace cappucino w lapce...
Zaczelam pisac cos...
Nie wiem co to bedzie ale idzie mi niezle :D

2005-12-02T23:56:00.000+01:00

Czasami, zastanawiam się jak ja się tu znalazłam. Ze wszystkich miejsc na Świecie, ze wszystkich miejsc we Włoszech...
Trafiłam do najmniejszej osady położonej wysoko w górach i to jeszcze całkowicie odciętej od dróg.
Nie ma samochodów, nie ma chodników. Nie ma sklepów, kin, supermarketów.
Jest jeden bar, otwarty rano, drugi, otwarty wieczorem, są 2 restauracje, jeden hotel i 80 mieszkańców.
Teraz nie ma tu nic więcej.
Ale, od 7 grudnia zacznie się niezły misz masz... Zostanie otwarty sezon zimowy. Zjedzie się pół Italii, Francja, Szwajcaria, Niemcy? Może nawet pojawi się ktoś z Polski.

Pada śnieg, nasz pierwszy. W całej Italii sypie już od kilku dni, Rzym zalany, Calabria zasypana... A tutaj 2000 m n.p.m. mieliśmy piękne słoneczko i mróz -10st.C.
Niestety przyszedł już czas i na nas. Padać będzie pewnie teraz aż do kwietnia.

To będzie moja najdłuższa zima...
Najwyższa, najdłuższa, najsamotniejsza, naj... naj...
A może nie?
Życie potrafi spłatać figla?

To już ponad rok jak jestem w Italii.
Oj wiele się wydarzyło, tak wiele się pozmieniało, choć tak wiele wciąż się nie zmienia. Szukałam swojego miejsca, jeszcze nie znalazłam, ale wiem przynajmniej, jakie ono nie jest. Szukałam miłości i szczęścia, jeszcze nie znalazłam, ale już wiem, co znaczy błędna interpretacja uczuć i zamiarów innej osoby w stosunku do mnie, wiem też, co znaczy kolejny zimny dzień, samotny, bez ciepła ramion drugiej osoby.

Wiele bym mogła pisać, o miłości, o szczęściu, o samotności w obcym kraju, o rodzinie oddalonej o setki kilometrów, o znajomych i przyjaźniach, które zostały poddane próbie czasu i odległości. I jeśli tylko starczy mi czasu i siły to napiszę. Warte jest to przemyślenia i warte wyciągnięcia wniosków.

Najbardziej, czego nie lubię robić to właśnie wyciągać wnioski. Ostatnio znowu miałam z tego powodu same nieprzyjemności. Nie wiem, co za cholera we mnie siedzi ze ciągle popełniam te same błędy i spotykają mnie takie same i tak samo nieprzyjemne konsekwencje. A ja nic. Jak jakaś głupia blondynka znowu to samo? Każdy normalny człowiek jak dostanie po dupsku, to następnym razem chociaż się przez chwilę zastanowi. Ale ja już dawno powiedziałam ze jestem INNA he he i nawet nie wiem czy warto się nad tym dłużej zastanawiać.

Poszłam sobie zrobić herbatkę i włączyć ogrzewanie, bo zaczęły mi już łapki zamarzać. Dzisiaj jeszcze jestem sama, pierwsi turyści pojawią się dopiero w przyszłą środę. To będzie długi weekend i święto Św. Ambrożego. Nawet nie wiem, kto to taki, ale musiał być na tyle ważny ze z tej okazji jest wolny dzień. Zwali mi się tutaj kupa ludzi. Już dzisiaj mam rezerwacje na 40 osób, a każdego dnia przybywa coraz więcej.

Do Chamois przyjechałam pierwszy raz 26 czerwca 2005 roku. Pracowałam cały letni sezon. Szef był zadowolony, wręcz zachwycony moim sposobem pracy i tak dostałam ciekawa ofertę awansu i powrotu do pracy na okres trwania sezonu zimowego. Tak też zrobiłam. Co prawda w między czasie mój letni szef trafił do szpitala (niestety rak) a nowego długo nie można było znaleźć, to jednak zostałam. Ze względu na doświadczenie i referencje, nowy szef nie chciał mnie wypuścić z rąk.

Czasami się zastanawiam, w sumie zawsze chciałam podróżować i pracować w sektorze turystycznym. Jednak większość moich marzeń runęła wraz z oblanym egzaminem na Wydział Turystyki Uniwersytetu Łódzkiego. Potem odnalazłam się na Zarządzaniu i Marketingu i nie było już czasu na wymarzony egzamin na przewodnika turystycznego. Na 3 roku pojawiła się pasja związana z tworzeniem stron WWW a w szczególności sklepów internetowych. Gdzieś głęboko, w zakamarkach podświadomości, obijała się myśl o wyjeździe do wymarzonej Italii, ale jednak zawsze wiązała się ona raczej z praca w zawodzie lub jako webmaster. Takiej tez pracy szukałam przez rok w Rzymie. I takiej nie znalazłam. Ale za to znalazłam ?swoje? małe Chamois.

Nie wiem czy jeszcze kiedyś wrócę do Rzymu. Bardzo tego chciałam, to była jedna z tych sił, która napędzała mnie każdego dnia. Dawała mi siłę do ciągłej nauki języka, do nauki życia w obcym kraju, do walki z głupota niektórych Włochów, z którymi przyszło mi pracować. Teraz, hm jakoś myśl ta odeszła sobie, poszła spać. Ona jest gdzieś głęboko, bo zawsze będę chciała wrócić do Rzymu. Ale teraz, teraz jest OK. Teraz wiem, że jeszcze są inne miejsca, które bym chciała zobaczyć. Szczególnie te mniejsze, nie wielkie metropolie jak Rzym. Chce koniecznie pojechać na południe Włoch. Wiem, że życie tam jest trudniejsze, szczególnie dla kobiet a jeszcze bardziej dla obcokrajowców. Może nie znajdę tam swojego miejsca, ale hm musze koniecznie spędzić tam kawałek swoich kolejnych wakacji! Toskania, to kolejne miejsce, które muszę odwiedzić. Trochę za bardzo na północy i pewnie będzie mi troszeczkę za zimno. Wyspy to miejsca, do których pewnie będę mogła wracać i wracać. W sumie jak na razie widziałam tylko Capri i bardzo mi się podobało. Jest jeszcze Ischia i inne.

Wciąż szukam swojego miejsca, ale wydaje mi się, że to nie jest do końca tak. Najpierw będę musiała znaleźć KTOSIA, z którym każde miejsce będzie super. Czyli nie mam się, czym przejmować. Teraz jestem w Chamois, za pół roku wrócę do Rzymu albo pojadę przed siebie? Kiedyś trafi mnie strzała Amora i zostanę? w jakimś zakątku Świata.

Będzie OK. Kiedyś będzie OK.

Teraz też nie jest źle. Jestem stworzeniem stadnym. Teraz, gdy już poznałam nowe miejsce, teraz, gdy czuje się jak bym była u siebie, nie boje się nawet pomieszkać jakiś czas tutaj. Na tym super zadupiu.

Włochy to piękne miejsce. Żyje się tu jakoś inaczej. Ale każdy kraj ma swoje minusy. Mogę powiedzieć, ze po roku mieszkania i pracowania tutaj, powoli zaczynam dostrzegać również i wady. To dobrze, najgorzej jak się widzi tylko zalety. Człowiek jest wtedy bardzo słaby i narażony na bolesne ataki z otoczenia. Trzeba trzeźwo patrzeć na otoczenie. Nie ma krajów i narodów idealnych.

Przyjechałam do Włoch nie znając języka. 12 października 2004 roku. Teraz, gdy wracałam do Chamois, 13 listopada 2005 roku, śmiała mi się buzia. Tak uśmiechałam się sama do siebie. Zdałam sobie sprawę ze minął jeden rok, jeden miesiąc i jeden dzień a ja rozmawiam ze wszystkimi prawie tak jak w Polsce a w czasie nudnej podroży autobusem czytałam włoskie wydanie ?Anioły i Demony?, Dan Brown, które sobie kupiłam jako prezent 30 września 2005 roku na lotnisku Ciampino w Rzymie w czasie powrotu z wakacji w Hiszpanii.

Właśnie doszłam do wniosku ze Włoszki są powalone. Hi hi to pewnie, dlatego Włosi uwielbiają Polki. Tylko akurat ja nie do końca wyobrażam sobie życie z Włochem. Ci faceci są po prostu niestworzeni do stałych związków monogamicznych. Dwa dni temu byłam świadkiem tego jak mąż i ojciec dwójki dzieci bez większych oporów zabawia się z dziewczyna i to o 9 lat młodszą. Poza tym pracując w hotelu można się na patrzeć na bardzo ciekawe pary. Poza standardowym sponsoringiem, czyli dziadkami z wnuczkami, nawet często pojawiały się babcie z wnukami. Jedno i drugie jest dla mnie naprawdę obrzydliwe.

My tu gadu gadu a na dworze mamy już jakieś 10 cm śniegu.
Właśnie dzwonił Sandro, właściciel baru La Funivia. Zaprosił mnie na wieczornego drinka. Ale ja nie wiem czy będę miała ochotę wyjść na ten ziąb. Dzisiaj wszyscy pracownicy (ci, którzy nocowali w naszym hotelu, technicy, którzy pracują przy uruchomieniu nowego wyciągu krzesełkowego) wyjeżdżają do domu. Do swoich dziewczyn, żon, zdradzonych żon i dzieci, które kiedyś może same zdradzą. Może lepiej jak zostanę tutaj sobie sama, lepsze to niż czekać na powrót męża, który na krótkim wyjeździe zdążył zdradzić. Jej to straszne, mąż wyjeżdża na 5 dni z domu. 5 dni i nie może utrzymać swojego penisa na smyczy.

Nie pamiętam już, co myślałam w dniu, kiedy podjęłam decyzje o wyjeździe do Rzymu, pamiętam, że potem jak wylądowałam bardzo się bałam. Taki lęk wewnętrzny. Trzęsłam się jak galareta. Potem było lepiej. Poznałam ludzi i poczułam się bezpieczniej. Potem pojawiały się różne, skrajne uczucia. Począwszy od euforii ze jestem w tak cudownym miejscu po histerie ze wciąż nie umiem włoskiego na tyle dobrze żeby się dogadać i znaleźć sobie prace. Urlop w Polsce, był dla mnie małym kopniakiem. Zdałam sobie sprawa jak bardzo chce żeby mi się udało. Wróciłam i zaryzykowałam wyjazd do Chamois. Tu dostałam w dupę ze hej, nauczyłam się trochę i zyskałam wielkie doświadczenie w pracy z Włochami. Drugi urlop w Polsce był bardzo ciężki. Nie wiem, dlaczego ale było źle.
Teraz jest OK. Wróciłam w miejsce, w którym już wszystko znam i wszystkich prawie też. Jednak czy chęć pozostania jakiś czas, w Chamois nie jest przypadkiem ucieczką od kolejnych wyzwań?
Jestem wręcz pewna, że właśnie tak jest. Czyli wniosek jest prosty i jasny jak latarnia po drugiej stronie ulicy świecąca każdej nocy prosto w moje okno. Przypominać mi będzie musiała, przez całą tą długą zimę, że kiedyś tu wrócę, ale teraz nie mogę tu zostać. Gdy wiosną zejdą śniegi, czas będzie znowu ruszyć w podróż. Jest jeszcze wiele miejsc, które na mnie czekają, nie mogę ich zawieść.
Poza tym gdzieś tam daleko czeka moje Kochanie. Czeka jak wpadnę w Jego ramiona i już nigdy więcej nie pozwolę na to by mnie puścił.
No dobra może nie będzie tak pięknie jak w bajce, może będzie mnie obejmował jakiś czas a potem wypuści, może jeszcze nie czas na tego jednego, może czeka mnie jeszcze kilku, którzy będą obejmowali i puszczali. No, ale chyba na końcu tej kolejki znajdzie się jakiś. Diabli wiedzą i nie powiedzą, więc nie ma się, co na ten temat rozwodzić.

La vita e dura?

Włosi są totalnie uzależnieni od godzin posiłków. Tutaj kolacje jada się o 19.00-19.30
Nie da rady inaczej, koniec kropka. Wybiła już 19.00 więc się zaczynają powoli schodzić. Tak właśnie minął mi kolejny dzionek, pełen myśli, pełen nowych doświadczeń. I choć na razie nudny, wiem, że lada dzień zacznie się moja genialna przygoda w Alpach?

Zima 2005/2006 Chamois, Valle D?Aosta...

Kolacja zjedzona. Nie mam jednak ochoty siedzieć ze wszystkimi i słuchać kolejnych plotek z Chamois. To tak małe miejsce, że wszyscy wiedzą wszystko o wszystkich. Dokładając do tego ogólne wścibstwo Włochów ? nic nie da się tu ukryć.

Dzisiaj nie mam ochoty wiedzieć wszystko. Chcę mieć mały wieczór samotności.

To znaczy?
Nie chcę być samotna.

Boże jak ja bardzo nie chcę być samotna. Chcę się do kogoś przytulić. Chcę zasnąć w czyjś ramionach. Chcę czuć ciepło warg, chcę tonąć w falach uniesienia.

Nie zawsze się ma to, co się chcę.

Zastanawiam się, komu wysłać widokówki świąteczne. Rodzinie? Znajomym? A może być kawał świni i nie wysyłać nikomu. Przecież mnie też raczej nikt poza rodziną nic nie przyśle. Nawet nikt do mnie nie dzwoni. Tak wiem, wiem, od czego mamy XXI w. i Internet. No niby tak, ale list czy rozmowa telefoniczna, to zupełnie inna sprawa. To jakaś niepowtarzalna magia. Nie da się tego zastąpić e-mailem. Pisanym w trakcie przerwy na lunch w pracy, czy SMS-em pisanym w trakcie stania w porannym korku.

No i proszę. Nie chciałam nigdzie wychodzić to mi się wszyscy zwalili tutaj. Ja nie wiem. Wydaje mi się, że mieszkańcy Chamois nie potrafią być ani chwilę sami. Od rana do wieczora pracują w tym samym miejscu. Wieczorem wychodzą do tego samego baru.

No nic tak widocznie musi być.
Idę na espresso?

Zamiast espresso dostałam coś dobrego a potem Coca-Colę z cytrynką i słomką. Kolejny wieczór, który jutro spowoduje lawinę plotek.

Naprawdę nie wiem jak oni tu żyją. Nigdy nie mieszkałam w tak małym miasteczku. Nawet na studiach nie byłam ani razu w akademikach. Dlatego obce mi jest życie w tak zamkniętej społeczności.

Kolejna nauka, kolejna definicja życia. Uważaj, z kim i o czym rozmawiasz. To straszne, gdy nie ma komu zaufać. To ciężkie do przebrnięcia, pogodzenia się, że jest się plotką na ustach ludzi, którzy nie mają zielonego pojęcia, kim i jaka jesteś. W szczególności, że nawet nie mogą tak do końca, w pełni mnie zrozumieć, bo przecież wciąż nie mówię tak dobrze po włosku jak oni sami.

Kolejny wniosek. Jak czegoś nie wiedzą ? muszą sobie dopowiedzieć. A każdy dopowiada ze swojego punktu widzenia. Ocenia innych według swojej miary. Czyli ich wiara, ich wartości, są takie jak plotki o mnie.

O matko, czy ktoś rozumie co mam na myśli. Ale wdepnęłam. Muszę uważać i jeszcze trochę o tym pomyśleć.

Muszę to porządnie przemyśleć.

2005-12-02T14:04:00.000+01:00

Mediolan - skrzydło mojego samolotu 13/11/2005 - 10:24 AM - yegussi

2005-11-27T12:36:00.000+01:00

ok to juz ostatnie, uciekam na wycieczke jeep'em do potem papa

2005-11-27T12:35:00.000+01:00

lotnisko - lipiecowa zielen, listopadowa jesien i zima...

2005-11-27T12:29:00.000+01:00

zachod slonca

2005-11-27T12:28:00.000+01:00

lotnisko, zaraz pokaze wam jak wygladalo latem i jesienia

2005-11-27T12:27:00.000+01:00

szron, porecz balkonu, w tle dolina :D

2005-11-27T12:26:00.001+01:00

uchwyt do doniczki na balkonie

2005-11-27T12:26:00.000+01:00

pierwsze plateczki (kuleczki) sniegu

2005-11-27T12:25:00.000+01:00

a to widok na doline ktorej jak zwykle nie widac w czasie mgly i sniezycy

2005-11-27T12:24:00.000+01:00

a to juz dzien po wycieczce nad mlyn i rzeczke, pierwszy snieg na podjezdzie do hotelu

2005-11-27T12:23:00.000+01:00

No a to sa drzwi i nie ma zielonego pojecia dokad one prowadza... moze jakis domek skrzata?

2005-11-27T12:18:00.000+01:00

najpierw myslalam ze to pajeczyna, potem ze moze szron, ale okazalo sie ze to taka roslinka...

2005-11-27T12:17:00.000+01:00

jednak zdjecie nigdy nie jest w stanie pokazac ruchu...

2005-11-27T12:15:00.000+01:00

to juz w zimnym i ciemnym lesie...

2005-11-27T12:14:00.000+01:00

najdelikatniejsze fale lodowe

2005-11-27T12:13:00.000+01:00

buszujacy wsrod lodu....

2005-11-27T12:11:00.000+01:00

tak delikatny, taki przezroczysty... polwysep lodowy

2005-11-27T12:10:00.000+01:00

sa takie smaczne orzeczki co sie nazywaja KAMYCZKI - tutaj wersja lodowych kamyczkow
uwaga - mozna polamac sobie zeby :)

2005-11-27T12:09:00.000+01:00

ladne mi te zdjecia wyszlo cio?

2005-11-27T12:08:00.000+01:00

trawiaste wasy lodowe

2005-11-27T12:07:00.001+01:00

lodowa pierzynka :D

2005-11-27T12:07:00.000+01:00

a to juz rzeka, Chamois sie podobno nazywa...

2005-11-27T12:01:00.000+01:00

Lodowe korale

2005-11-27T11:57:00.000+01:00

OK dzisiaj was zarzuce zdjeciami a jest ich jakas piedziesiatka JUZ... nie bede tworzyla wielkich opisow bo mnie glowa boli hihi.... Zatem to jest strumyk ktory dochodzi do naszej rzeki, w poludnie jeszcze byl taki zamarzniety...

2005-11-22T16:54:00.000+01:00

znalazlam takie miejsce, wydaje mi sie ze to jest stary mlyn, bardzo stary :D

2005-11-22T16:49:00.000+01:00

rzut okiem na lotnisko...

2005-11-22T16:47:00.000+01:00

wrocilam do Chamois, oto pierwsze zdjecia alpejskiej jesieni...

2005-10-25T18:35:00.000+02:00

poznalam tez kolejnego Kumpla!

2005-10-25T18:30:00.000+02:00

poszlam sobie tego dnia na spacer nad rzeke.
jest jedna i nazywa sie... Chamois :D

2005-10-25T18:28:00.000+02:00

27.06.2005 to byl moj 3 dzien w Chamois - nagle zmienila sie pogoda

2005-10-24T19:31:00.000+02:00

No to mamy przerabane....

2005-10-17T14:15:00.000+02:00

Czasami tesknie za moim maly Chamois, czasami zastanawiam sie co ja tam bede robila cala zime...

2005-10-17T14:12:00.000+02:00

27 czerwca 2005 Wloskie alpy

2005-10-17T13:59:00.000+02:00

zachod slonca

2005-10-17T13:58:00.001+02:00

kumpel - sasiad

2005-10-17T13:58:00.000+02:00

Ciekawe czy naprawia dach na zime

2005-10-17T13:57:00.002+02:00

Zach?d s?o?ca

2005-10-17T13:57:00.001+02:00

Kwiatki w oknie

2005-10-17T13:57:00.000+02:00

Chamois - Val D'Aosta

2005-10-17T13:56:00.002+02:00

26 czerwiec 2005

2005-10-17T13:56:00.001+02:00

widok z okna

2005-10-17T13:56:00.000+02:00

Moje nowe miesjce pracy i zamieszkania

2005-05-24T02:38:00.000+02:00

i zawsze fiolet i roz.....

2005-05-24T02:37:00.000+02:00

zachod

2005-05-24T02:36:00.000+02:00

troche straszne...

2005-05-24T02:35:00.000+02:00

i to

2005-05-24T02:32:00.000+02:00

uwielbiam rzymskie niebo

2005-05-17T23:31:00.000+02:00

niedzielne niebo w Rzymie

2005-05-17T23:14:00.000+02:00

dzisiaj znowu ktos mnie zmusil do myslenia, strasznie mi sie do podoba. czuje jakis glod intelektualny, chce myslec, dyskutowac, i koniecznie jak najwiecej sie dowiadywac, uczyc, poznawac.
mam ostatnio takich swoich trenerow mozgu :D
jeden z nich - dzisiaj przypomnial o sobie po dlugim czasie nieobecnosci :)
uwielbiam z nim rozmawiac - w dodatku jak nie wiele osob - rozumie co mam na mysli i nie uklada jakis dziwnych historii :D ja naprawde mowie wszystko bardzo prostym jezykiem, nie koloruje, nie dodaje niczego zbytecznego zeby ladniej wylgadalo.
jestem szczera do bolu i jestem z tego dumna - bo nikt, doslownie nikt nie moze miec do mnie pretensji ze cos jest nie jasne, nie wyjasnione....
ale kurcze jestem tez kobieta, lubie slowne gierki, lubie te ukryte znaczenia miedzy wierszami, ale musi to byc ze smakiem, albo chociaz - cholernie namietne :D
dzisiaj, ktos mi powiedzial "ciagle namietna". to mily komplement...
"to twoja zaleta, i pare innych" - zatem tego nie zmieniamy :D
jeszcze jedno mi utkwilo w pamieci - "w ogole coraz bardziej unikam ludzi, schodza na psy"
kurcze - czuli nie tyko ja...

wroce jeszcze na chwile do zdarzenia sprzed jakiegos miesiaca a dokladnie z 11 kwietnia o godzinie 11:52:33
"powinnaś mieć na czole napis "nie dla idiotów""
TAK
powinnam miec!

buzka i dziekuje za to dzisiejsze mile doswiadczenie duchowe - Cmokusiu hehe

2005-05-17T20:08:00.000+02:00

juz powoli wracam do zycia
jeszcze tylko kaszel mnie strasznie meczy
ale za to mam zaleglosci w pracy
latam ciagle do szkoly, potem praca ehhh
dobrze ze juz wakacje ida - moze mi sie uda pozwiedzac Italie...

2005-05-12T20:32:00.000+02:00

wlasnie mnie wykonczyly owe zmiany temperatury
gdy wychodze rano jest hmm pewnie 22stopnie
w metrze mamy w zaleznosci od tego czy nowe - klimatyzowane, czy stare - wietrzone okiennie temperature od 15 do 35stopni
potem mamy albo rozgrzane ulice i slonce z domieszka zimnego wiaterku po mokrych plecach
albo mamy klimatyzowane pomieszczenia i co za tym idzie zimno jak diabli...
tak zle i tak niedobrze a efekt taki ze mam katar i boli mnie gardlo
chyba przestana mnie dziwic wloszki chodzace w szalikach przy 30st ciepla
wracam do swojego zasmarkanego swiatka a wam zycze duzo ciepla

2005-05-06T14:15:00.000+02:00

zawsze sadzilam ze w Polsce mamy piekne wiosny, ale nie sadzilam ze wiosna w Rzymie moze byc taka sliczna.
wlasnie siedze przed komputerem i staram sie wszystkie zalegle prace wykonac, ale wogole nie moge sie skupic. kurcze za oknem mam pieknie kwitnace drzewa, to chyba akacje, niebo jest tak blekitne ze nie da sie tego opisac, gdzie niegdzie biale male chmurki....
taka totalnie sielankowa atmosfera....
no to lece na jakis pyszny makaronik, zjem go sobie na tarasie i popije lekkim, bialym wloski winkiem....

chyba mi sie tu podoba coraz bardziej :D

2005-05-05T22:28:00.000+02:00

Schody Hiszpanskie - Piazza di Spagna

2005-05-05T22:23:00.000+02:00

no to - wrocilam
wiosna a prawie lato pelna geba
kurcze, lubie to miasto

buziaki cieple

2005-04-29T15:36:00.000+02:00

taka mala zajawka ze zlotu mazd mx5

2005-04-26T13:44:00.000+02:00

jej jej jej
zapomnialam....
wogole to za duzo roboty mam
i jestem w Polsce
ale tylko do 3 maja....

moze kiedys uda mi sie wreszcie pisac i pokazywac ladne zdjecia....

buziaki

2004-12-10T03:01:00.000+01:00

MTV AWARDS IN ROME 2004 I WLOSI C.D.

Wczoraj nic sie nie dzialo ale Pablo - przystojniak z recepji mowi ze dzisiaj powinno byc wiele koncertow poza tym podobno rozdanie jest wlasnie pod Colosseum czyli super. Chyba zamkna cala ulice pod zeby bylo gdzie stac.
Wczoraj wrocilam wczesnie. Mialam zjesc obiadek (wymyslilam super danie. Makaron, miesko mielone z cebulka i do tego zupa krem z pieczarek w malej ilosci wody jako sos - no normalnie super). Zaczelam wszystko szykowac zeby raz raz do cafe net poleciec ale....
No wlasnie zapomnialam ze jestem we Wloszech a moi sasiedzi to Wlosi.
Jak mowilam domki stoja bardzo blisko siebie plecami do siebie. Tak ze okna z duzego pokoju i kuchni sie widza. No i mamy sasiadow pisalam - Giovanniego i Murzynka Fredka. Jak sie zapala swiatla to widac ze ktos jest w domu. Pukamy sobie wtedy w okienko i gadamy...
Wiec kiedy zaczelam gotowac, wlaczylam muzyczke to od razu mnie wyczaili. A ze Jagiel powiedzial im ze wyjezdza i na dodatek w zartach powiedzial "opiekujcie mi sie Agniese zeby sie tu sama nie nudzila. Zabierajcie ja na imprezy i na randki itd itd...". Nie pomyslal ze to sa Wlosi - Wlosi zawsze dotrzymuja slowa. Wiec wczoraj zaraz zapukali i sie pytaja
"Come stai Agniese?"
co znaczy jak sie masz...
I w ten sposob zaraz mi sie zwalili na glowe. Chcieli obejrzec zdjecia i koniecznie pobawic sie moim graficznym programem. Potem zobaczyli Shreka - nie wazne ze po polsku, musialam tlumaczyc. A oni umieja po angielsku wiec fajnie sie gada - niestety nie pozwalaja mi mowic po ang. Musze sie uczyc wloskiego i musialam tlumaczyc Shreka po wlosku ojaaaaa mowie ci ubawilismy sie jak nei wiem co....I tak zrobila sie polnoc i mi zamkneli cafe. Przepraszam ze nie dotarlam ale sama mi kazalas nawiazywac kontakty :)
Giovanni chce zebym mu strone zrobila bo on ten dziennikarz i chce swoje prace bublikowac. On taki maly geniusz jest, smieszny bo troche zakompleksiony. Ale bardzo inteligentny. Nie mysl ze tak duzo o nim pisze bo sie zakochalam czy cos... nie to taki dzieciak i tylko instynkty macierzynskie budzi :) Jest taki grzeczny, sprzata po sobie, wczoaraj jak naniosl piasku to mi pozamiatal... Eh taka smisznota...
Tak czy siak zaraz sie zbieram do miasta bo ojaaaaaaaaaaaaaaa wyczaili mnie.....
No musialam z nimi pogadac...
Wracajac do tematu, jeszcze raz dziekuje za paczke. Bardzo sie ucieszylam i z duma nioslam przez caly camping.

2004-12-10T02:57:00.000+01:00

NAUKA WLOSKIEGO

Uczylam sie wczoraj troche wloskiego z Giovannim. Naprawde niezle mi idzie ale mowie bardzo wolno i prosto. Giovanni mowi ze jak by ktos chcial ze mna gadac to by umarl z nudow... super prawda...

2004-12-10T02:55:00.000+01:00

WLOSI I INTERNET

Wlosi sa tacy slodcy ale to dupy wolowe jak jasny piorun. Ide do cafe z ciezka torba, podpielam sie wszystko wyjelam myszka, dysk, zasilacz, sluchawki... pupa nie dziala... wiec pakuje wszystko do torby, gramole sie na dol do recepcji z ta ciezka torba pytam sie ladnie "Pablo e qui?" a oni mi bleblelblelblelblelblelble i zrozumialam tylko ze Pablo na wakacjach... Wiec mowie ze Internet niente.... a oni bleblelblelbelblelblelbellelebb i zrozumialam tylko ze Pablo nie odbiera telefonu i ze w restauracji Mateo jest.... No wiec gramole sie z ta wielka torba na gore do restaruracji. Tu juz olalam moj wloski i mowie po angielsku... A oni ze nie to tylko Pablo moze ze mam isc do recepcji, wiec ja mowie ze Pablo na wakacjach, w recepcji bylam i jak chca zebym tam szla to mi musza zaniesc tam torbe bo ciezka...

Te baranki zamiast sie zabrac do szukania internetu to oni mi oczka puszczaja... wiec ja mowie ze tam jest taki przycisk niech nacisna to sie zrestartuje... oni ze nie ze nie moga ale jak ja wiem gdzie to moge... Mowie ok wiem ze sie nic nie stanie wiec wracam do cafe z takim smisznym malym wlochem i restarujemy... raz, drugi, trzeci... a ze to w takiej skrzynce ukryte to przylecial ciec ze srubokretem i otwiera mi zebym jeszcze sobie popatrzyla... wiec ja wszystkie kable fruuu a co... licze do 15 i mysle sobie ze ja to mam nawet we Wloszech przesraniutko czy ja tak cale zycie? 3 chlopow dookola a Yegussi serwerki restartuje, pod stolem huba restartuje... i jeszcze sprawdza czy pingi wracaja jezuuuuuu kochani rodzice czy ja nie przeszlam jakies operacji zmiany plci czy cos???? moze ja bylam chlopczykiem????

Przeciez takiej baby nikt nie zechce...Jak juz sie wyczolgalam to oni smyrk smyrk i uciekli...

2004-12-10T02:54:00.000+01:00

DO MAMY I TATY

Jestem wam tak wdzieczna mamus tatus ze mnie wypchneliscie!!!! Yegusia wraca do zycia BOJCIE SIE POLSKIE DUPKI I DUPECZKI bo mam was gleboko w powazaniu!!!!!!

(nie nic nie pilam!!!!)

2004-12-10T02:48:00.000+01:00

WLOSKA KUCHNIA

Nauczylam sie gotowac rozne dziwne rzeczy. Na przyklad zupe krem z pieczerek wykorzystuje jako sos. To nawet jest jakas wloska potrawa ale jeszcze nie przyswoilam nazwy. Normalnie to sie robi tak. Pieczarki na patelence (oczywiscie na oliwie), cebulka, czosnek, dusimy. Potem dodajemy albo specjalna pieczarkowa smietane kuchenna albo zwykla. Kuchenna to taka do gotowania jak teraz reklamuja w Polsce w butelce. Bo nie moze sie zwazyc. To wszystko jeszcze chwile dusimy. Potem kluski al dente odcedzamy i wrzucamy na patelnie do tego sosu i mocno merdamy zeby sie kluski okleily sosem. Mniam pycha :)
Moja wersja to zupa krem z pieczarek z proszku + parowki z promocji + cebulka + makaron ale tez pychota.
Jagiel nauczyl sie makaron z cukinia i tez ze smietana.
Poza tym musze jeszcze nauczyc sie Palenty to to co jadlam u Cioci kaszka kukurydziana z miesem i pomidorami.
Oczywiscie musisz wiedziec ze tutaj wszystko totalnie wszystko mozna kupic gotowe! Tak jak ta smietana pieczarkowa, tak sos pomidorowy w butelce, kotlety przyprawione, w panierkach, gotowe dania do podgrzania w piekarniku lub mikrofali.

Oja znowu sie zrobilam glodna :)

2004-12-10T02:45:00.000+01:00

PACZKA Z POLSKI

Nie napisalam jeszcze jak bardzo jestem szczesliwa z paczki ktorej dostalam.
Chodze dumna w zoltej bluzie, szaliku, z kitkami ozdobionymi kilkoma pieknymi gumkami, z wisiorem na szyi i oczywiscie w mysza w kieszeni pojadac sobie pyszna czekolade.
Caly domek zostal opakowany tasma klejaca. Nie mamy juz zadnej dziurki dla myszek (dlatego tez myszka w nocy musi spac na tarasie:)
Gazety oczywiscie prawie przeczytane. Moja wiedza o stanie gospodarki i polityki w naszym kraju wykonala ogromny skok do przodu.
Co prawda nie udalo ci sie uniknac jednej malej gafy. Pelni nadzieji na podciecie naszych dlugich wlosow czekalismy na nozyczki. Teraz juz wiesz dlaczego nie mam nowych zdjec ze soba (podcinalam grzywke) a najgorsze ze musze sie dzielic wszystkimi gumkami z Jagielem (ciagle zabiera mi zielone).
Dzisiaj jadlam przepyszna fasolke po bretonsku z malym oddatkiem POLSKIEJ kielbaski.
Oczywiscie chlebek byl totalna niespodzianka. Podzielilam go statystycznie na wszystkie dni porowno.
Moc kokosa powoduje ze coracz czesciej odwiedzam recepcje.

2004-12-10T02:40:00.000+01:00

Z PLOTEK RZYMSKICH NAPISZE:

- Ze Jagiel mnie ostrzygl a dokladnie wytrymowal.
- Ze wlasnie zaczelo padac bleeee.
- Ze Pablo z recepcji jest taki normalniejszy dlatego ze jest Hiszpanem.
- Ze Wlosi uciekaja z Wloch do Hiszpanii, Hiszpanie do Wloch...
- Ze prawnie we wloszech byly dopuszczone dwa okrezy soldow ale wlasnie rzad zniosl ten przepis i bedzie wiecej wyprzedazy.
- Ze supermarkety wlaczyly sie do strajku i zamrozily ceny produktow w celu walki z drozyzna.
- Ze na swieta robia wiele obnizek na jedzenie.
- Ze wszedzie juz choinki i lampki a wciaz jest 20stopni temperatury.
- Ze konczy mi sie szampon, proszek, mydlo.
- Ze musielismy zaczac gotowac na kawe i herbate normalna wode mineralna bo sie nie da tez zupy chlorowanej wypic.
- Ze podoba mi sie sasiad...
- Ze od 2 tygodni nie widzialam Ernesto i usycham z tesknoty.
- Ze odnotowano najazd Polakow do pracy.
- Ze Fredek jak uslyszal co robie to zaproponowal mi ze on chce dla mnie pracowac :)
- Ze Giovanni spedza sylwestra z rodzicami bo to taka tradycja u niego w malym miescie pod Neapolem...
- Ze we Wloszech sklepy zamykaja o 20-21 i nie ma nocnych bo to zakazane, ludzie maja wracac do domu do rodzin a nie pracowac.

2004-12-10T02:36:00.000+01:00

TESKNOTY ZA POLSKIM JEDZENIEM

NO NIE to ja poraz kolejny kluchy z pomidorami a wy sie po sfinksach obijacie!
No ja cie krece....
Dobrze wam tam beze mnie...
Ja dumam jak tu kluchy przyprawiac, czy z drzemem mozna zjesc, czy z samym pieprzem i papryka...ehhhh